11 de setembro de 2008

Feliz día da non volta á escola!

Hoxe comezan as aulas na Galiza.
Hoxe as rúas están tan caladas que semella que a cidade está morta, xa non se escoitan os berros, as risas ou mesmo os choros dos nenos, parece mentira pero respírase doutro xeito, nótase o cambio, pasou o tempo do lecer e séntese no aire.
Hoxe os nenos cambiaron as carreiras polas cadeiras.
Fotografía obtida do blogue: Consultoría artesana en red

Eu estudei nunha escola con pupitres semellantes a esos, cun mapa na parede onde aparecía "Castilla la Nueva" y "Castilla la Vieja" e recordo os comezos de curso cunha mistura de medo, nervos, e ó mesmo tempo alegría. Encantábame o arrecendo dos libros novos e imaxinarme ensinanzas fantásticas cando os veía por primeira vez, desgraciadamente as espectativas que eu esperaba dos libros sempre se rompían. Mágoa de mestres que non puideron sacarlle a maxia ós libros.

8 comentários:

  1. ay...suspiro, porque hoxe por aquí se nos está facendo costa arriba de carallo!! efeitos de estarmos toda á tarde de onte có curmán que sí volta hoxe á escola...espero que amaine, porque a presión ambiental, é brutal tamén! e ademáis este é o noso primeiro ano, e se nota... a desintoxicación é así, xa o sei. Por certo agora que o penso, eu non teño nin unha mísera foto do meu cole, e pasei nel a frioleira de 12 anos da miña nenez...vivir para ver...

    ResponderEliminar
  2. se cadra os mestres de agora temos un pouco máis de chispa ;)

    bicos

    ResponderEliminar
  3. Pois si Belén, o problema soe ser que nunca estades onde te "toca", ains.
    (E que conste que eu aínda hoxe teño contacto con algún dos meus profes)

    ResponderEliminar
  4. Bufff, pois eu fun á reunión de pais coa mestra que había hoxe no cole... e estou descorazonada. A Z. non vai ir, pero pensei que igual había esperanza de que as cousas non fosen como eu pensaba e como aprofe era nova... e que va! Non sei como era a de antes, pero esta non me gusta nada.

    O colexio é un conxunto de despropósitos tal e como está enfocado.

    E a min ninguén me convence de que é bo para un neno/nena quedar unha hora chorando sen súa nai/pai, so, para "adaptarse". Cal é o propósito? A resignación? As cousas poden facerse doutro xeito e seguro que con mellores resultados, veño de baixón, a ver se teño tempo de escribir unha entrada.

    Por certo, o martes facendo recadiños vin todo cheo de nenos, que mágoa que nos teñamos que decatar de algo así, non?

    ResponderEliminar
  5. Pois claro que se poden facer doutro xeito e de feito en moitos centros teñen unha boa adaptación pero o triste é que moitos pais están en contra dela. Incrível verdade? :(

    ResponderEliminar
  6. hoxe comezou o neno, quedamos todos medio sorprendidos, para mal, chamar aos pequenos para a clase e a nós nada, pensei que se presentaría a mestra, ao fin será a titora, non lle vin nin a cara, e iso que é un colexio público coa mellor fama de Lugo...

    ResponderEliminar
  7. Canto o sinto Olivia, deberían darse conta de que para os pais é moi importante coñecer á persoa que vai pasar 5 horas cos seus fillos. :(

    ResponderEliminar

Gracias por pasar por aquí y dejarme tus palabras :)

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails