30 de agosto de 2008

Na veciñanza

Na Galiza somos tan marisqueiros que seica cultivamos nécoras no campo.
Arrepíos déronme cando lle toquei a patiña cun pauciño para que deixara o niño para pousar para a foto e saiu a todo meter. Se non fora porque estaba cun dos meus pequenos e non era tal de asustalo botaba a correr e todo.

Miña naiciña qué monstruo!!

6 comentários:

  1. Abraiada e de pedra!! qué temple, meninheira, qué temple!!
    (tamén botei unha gargallada polo do cultivo do mar na terra, jajaja)

    ResponderEliminar
  2. hahahaha e que tí viches o tamaño que ten? (hai que comparar coas amoras), repeluses me dan só de pensalo!! :D

    ResponderEliminar
  3. mimá!! pero eso que é???

    que medoooo!!!!

    bicos

    ResponderEliminar
  4. Unha nécora Belén, unha nécora. :XD

    ResponderEliminar

Gracias por pasar por aquí y dejarme tus palabras :)

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails