30 de outubro de 2009

Almacenar e reciclar

Confeso que me custa desprenderme das cousas que significan ou significaron algo para min ou para alguén querido e con este panorama de síndrome de Dióxenes incipiente xa vos imaxinaredes, igual podo ter gardados os meus primeiros dentes que unha cinta métrica de costureira da miña avoa. O meu compañeiro mírame con ese sorriso tenro de "estás tola mas encántame a túa tolemia" i é que entre os meus tesouros tamén teño as notas que me mandaba ás agachadas do profe, ou os billetes de barco da nosa primeira viaxe xuntos,... en fin, quen precisa dunha caixa de tesouros pudendo converter a túa casa nun gran cofre? ;)

Con esta teima de ghardalo todo é que xorde a necesidade de criar espazos de almacenamento e como ademais unha gosta de reciclar, pois os contedores son do mais variado e estrambótico, tamén gosto moito das cestas e tamén "abusamos" do seu uso, hainas tan bonitas!


Hoxe gustaríame de ensinarvos un par de exemplos de almacenaxe reciclante, que non replicante mas... quen sabe? hahahaha

Os botes dunha coñecida marca de cafés empregámolo para case todo, mesmo gardamos as provisións na cociña, cuchas no baño, material artístico, etc. O café está bo e aínda por riba despois podes empregar o bote... que máis podes pedir? :)

(a nosa colección de tesoiras xa é unha vella coñecida vosa)

E coas caixiñas dunhas riquísimas galletas de chocolate acontece o mesmo e ademais son moi decorativas, non vos parece?



E coma xa me coñecen, pois ofrécenme cousas :)
Estas caixas ofreceumas unha coñecida que é quiosqueira, creo que son de gominolas e ademais de funcionar como gabetas, encaixan unhas sobre as outras polo que son fantásticas para almacenar. Estou a ver se consigo máis para empregalas para as educaixas.

7 comentários:

  1. óle ahi los harry potter!!!

    está todo muy bonito!

    ResponderEliminar
  2. ¡Qué ternura Meni! Todos esos recuerdos, es muy lindo. Yo no era así, pero creo que me estoy volviendo como tu. Ahora que P.L. se ha ido de casa le preparé un gran paquete con todos sus trabajos, sus cuadernos, sus dibujos... y me dijó: "Guárdalo tú, son cosas de madre"... me recordó a mi misma a los 18 años, pero ahora me gusta mirar "cosas"... tengo guardadas cositas de mi madre que me refrescan la memoria, por aquí dicen que me estoy haciendo mayor... pero ya veo que lo unico que sucede es que me estoy dando permiso para ser sensible, como tú.

    Por cierto... ¿qué galletas son esas? Yo quiero esas cajitas jejejeje

    Cariños inmensos

    ResponderEliminar
  3. ¡Qué organizada que eres Meninheira!
    Y sigo diciendo que tienes muchas tijeras, jeje.

    ResponderEliminar
  4. Muito me disgusta que deformen a Dióxenes co ese síndrome pero bueno...
    Ese café é o que tomo eu e as galletas sóanme de algo para Leo pero non as dou ubicado.
    Un saúdo.

    ResponderEliminar
  5. hahaha Marce sólo otra harrypotiana de pro los reconocería a esa distancia XDDDDD

    Carmiña no recuerdo el nombre de las galletas pues no las compramos tan a menudo como pueda parecer, así que la próxima vez que vaya al super espero acordarme ;)
    Y me alegro que tú también hayas decidido vivir con el alma al aire :)

    Maria JOsé puedes decirlo, es cierto!! y aún así a veces no las encontramos hahaha

    Paideleo logo tí tamén teras as lentellas no bote :D


    Un besiño a todos, gracias por parar en esta casa :)

    ResponderEliminar
  6. Lentellas non pero aceite para reciclar si.
    A receita do biscoito non a sei. Aparte é para facer nunha Thermomix que non sei se terás.

    ResponderEliminar
  7. Non teño non, na casa somos un tanto primitivos XDDDDD

    E como reciclas o aceite? non me digas que fas xabón!! :O

    ResponderEliminar

Gracias por pasar por aquí y dejarme tus palabras :)

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails