
Fixen unhas pequenas tarxetas cos nomes dos elementos do mural que van pegadas co "chicle" ese que serve para tal efecto, así que a idea e dar as tarxetas despegadas e que o neno as pegue no seu sitio. Máis ou menos xa se saben os nomes de todos os planetas e a colocacións dos que están máis perto da Terra pero a miña intención é que aprendan a recoñecelos na escrita con axuda destas tarxetiñas de quita e pon.
Despois imprimimos esa familia de astronautas (de Canon), que foi debidamente "tuneada" e retocada. A imos pendurar de fíos para que poidan voar libremente de planeta a planeta.
Na web de Canon podedes baixarvos para facer unha Lúa, un planisferio e unha Terra, aínda que eu preferín (por parecerme máis adecuado á idade) que fixéramos á familia.
Tal e como fixemos co proxecto trimestral anterior, durante o tempo que nos adiquemos a este procurarei que as fichas e actividades (así sexan de matemáticas, lecto-escritura, grafomotricidade, etc) teñan como tema de fondo o Espazo. Aquí tedes algunhas fichas, aquí, aquí e aquí unha infinidade de recursos que aínda non "filtrei", así que se algunha o vai facendo que vaia avisando ;)
Tamén sería bo facermos unha escafandra se imos andar por aí fora non?

ai que proxectos tan chulo, quedou un post ben ameno e bonito
ResponderSuprimirpor certo visitei o teu outro blog, compría un que nos puxera ao dia dos sorteos, o que me da pao é presentarme nun blog que nunca visito pero Elsita encanta-me. A ver si actualizo o outro blog, queria falar duns libros moi didácticos pero cómpre tempo, bcs
siiiiii, eu adoro a Elsita e a teño no bloglines, encántame todo o que fai, viches as súas xoias? son alucinantes!!
ResponderSuprimirUn biquiño :)
Que chulo, nosortos estamos preprando el material para el mural. Que monton de recurss. Gracias.
ResponderSuprimirSi? después acuérdate de la foto porfi! :D
ResponderSuprimirMeni que buenisimos websites pusiste! Mil gracias. De inmediato he marcado los sitios de canon y learning page, no los conocia!
ResponderSuprimirEsta es toda una unidad de estudios! La armaste tu solita? Muy lindo les quedo todo!
http://sivamostodos.blogspot.com/, te envio este link porque Sonoio tiene un blog interesante sobre el espacio, luna y naves espaciales. besitos y buen fin de semana. Me encanta venir por tu blog.
ResponderSuprimirSí Silvia, siempre lo monto yo sóla, no estamos en ningún "cole" o similar. En la página de Learning Page te tienes que registrar y tienes acceso a un montón de imprimibles gratuitos.
ResponderSuprimirUn besiño, me alegro que te guste.
MONICA muchas gracias por el link y porque te guste visitarme :)
Otro besito grande para tí :)
hooola, agregué tu nave y asciende la próxima semana,
ResponderSuprimirte dejo mi mail, para que te puedas contactar así te aviso el día, un beso
deluganoalaluna@gmail.com
otro beso
El espacio... la última frontera... estos son los viajes de la nave estelar Enterprise en su misión de explorar nuevos mundos y nuevas civilizaciones hasta llegar donde nadie ha llegado jamas.
ResponderSuprimirJjejejejejeje... es que a mi me educaron con star trek. Muy chulo lo vuestro... nosotros de pequeños hicimos los planetas en bolas de corcho blanco, y las pintamos fosforescentes.
Emma, no creas que no se me pasó por la idea lo de las bolas de corcho, pero me da miedo desencadenar el fin del Universo pues me da a mi que mis pequeños salvajes jugarían al futbol con el espacio. :D
ResponderSuprimirQue la fuerza te acompañe hahahaha
sonoio, gracias por la visita, estaré al tanto.
ResponderSuprimirUn besito
Hola... me he reído imaginando el partido de fútbol. Mis chicos eran más grandes cuando hicimos los planetas tridimensionales... lo que no los salvo de ser lanzados y pateados, y de tener otras múltiples aplicaciones, hasta que hicimos matemáticas y los colgamos del techo intentando calcular las distancias correctas.
ResponderSuprimirTerminaron sus días en el teatro, en un espectáculo de luz negra.
¡Qué divertida es la vida cuando los hijos son pequeños! No se como lo hacen, pero casi siempre es fiesta...
Ains que cabeciña!! Ainda que xa vexo que non te fan falta máis recursos, tiña unha historia moi chula dun proxecto que fixen unha vez para pasarche e algunha cousa máis, se aínda as queres....
ResponderSuprimirEu tamén uso learning page ;) ji ji
bicos
Ipe, en realidad la vida es una fiesta, pero lo olvidamos a menudo ;)
ResponderSuprimirToliña claro que as quero!! nunca sobran as boas ideas :)
Cómo me gustan las cositas que haces con tus peques... es que me encantan!ojalá fuese una conducta generalizada y extendida.
ResponderSuprimirMuchos besos mami.
Muchas gracias Sarita :)
ResponderSuprimirUn besito grande
Meni, yo diferencio entre felicidad y fiesta. A veces estas triste y haces una fiesta. Cuando eres feliz la fiesta no es tan necesaria. Yo soy feliz, pero reconozco que normalmente solo la tarde de los lunes hago fiesta (hago un taller en el centro penitenciario cuya finalidad es contagiar ganas de vivir), pero cuando los chicos eran niños, todos los días había locuras, risas y un poco de irreflexión (eso es fiesta)... incluso aunque hubiera tremendos dramas económicos, laborales o afectivos.
ResponderSuprimirSolo escucharlos es una fiesta.
Ahora se van pareciendo más a nosotros... son felices, lo pasan bien, hacen bromas, la vida es intensa y explosiva... pero es menos fiesta, los proyectos son más sensatos. Antes el mayor (17 años) quería volar... y se propuso mejorar un proyecto de Da Vinci... hizo sus cálculos, preparo los materiales, contacto con gente para la construcción... ahora quiere poner un estudio de grabación... comprendes la diferencia entre los dos sueños... antes para el no había frontera entre lo razonable y lo posible, ahora aunque soñador y ambicioso, en su fuero interno ha descubierto su limites.
Antes un proyecto duraba unas semanas, ahora los proyectos requieren años... mira Emmanuel, pronto hará 2 años embarcado en su libro... eso requiere un punto de seriedad, que no te hace infeliz sino todo lo contrario, pero es menos "festivo"... ahora tiene tres copias de seguridad de su trabajo... ya no lo lanza por el aire ¿comprendes?
Ay Ipe, no pretendía ser tan prosaica aunque de repente me has bajado a la Tierra :)
ResponderSuprimirNo concuerdo mucho con la frase "cuando eres feliz la fiesta no es tan necesaria", creo que cuando uno está pleno todo se convierte en una fiesta pero sí es cierto que cuando uno no está feliz la fiesta es necesaria.
Tampoco creo que la seriedad esté reñida con "la fiesta", no quiero creerlo ;) y quiero animar a tu P. a que vuelva a creer en su sueño de volar, que no se pierda en lo "razonable" y lo "posible", a fin de cuentas la vida en sí misma es casi un imposible si lo pensamos bien :D En casa tengo un "adolescente" que está construyendo un dirigible con tetabricks, quizás parezca poco razonable e incluso imposible pero ¿acaso importa? Él tiene fe y yo también :)
Un besazo :*
Creo que no nos estamos entendiendo... de modo que, ok. Espero que el dirigible salga bien... recuerda que los japoneses volaban con aviones de papel ;-D.
ResponderSuprimirP quería alas para navegar por las corrientes como un ave autentica... creo que algún día volverá a intentarlo, pero ahora necesita a sus "fans"... y ellas prefieren a los "cantantes" a los inventores... será la edad jajajajajaja
Sí, sí, Ipe, sé lo que quieres decir pero yo soñaba (sueño) ;)
ResponderSuprimirMe ha hecho mucha gracia lo de los fans hahaha, quizás lo que se siente en el escenario sea otra forma de volar, ¿no te parece? :)
Parece que estamos todos com a cabeça no espaço. Os pequenos cá em casa pedem para agradecer todos estes recursos que partilhas-te connosco. Obrigada!
ResponderSuprimirJa estive a ver, todos astronautas :)
ResponderSuprimirUm beijinho para vocês :)
El mural está chuísimo, no puedo bajarme los dibujos del apáginas que pones como enlace. ¿cómo lo hago?
ResponderSuprimirHola Ana (desde Sevilla verdad?) :)
ResponderSuprimirCuando quieras bajarte una imagen de una web tienes que pinchar sobre el dibujo con el botón derecho del ratón y te sale un menú contextual en el que tienes que pinchar sobre la opción "guardar imagen como".
En Learning Page tienes que darte de alta para obtener más descargables, es gratuíto.
Espero haberte ayudado, si no es así no dudes en volver a preguntar.
Un beso y gracias por la visita, me alegro mucho que sea de tu interés el tema :)