18 de setembro de 2008

Desaprender

A través dunha mensaxe no blogue de María cheguei a unha mensaxe de Airenita no blogue do seu fillo Axel, que podedes ler eiquí: Me encanta la música, onde fala do proceso de desaprendizaxe que temos que seguir moitas veces os pais.

A min que son máis simple que o mecanismo dunha chupeta, recordoume aquelo que dicían na Bola de Cristal de que había que desaprender para desenseñar cómo se deshacen las cosas i é certo que temos que facer un esforzo para desaprender moitas das ensinanzas que nos aprenderon de pequenos, a maioría aprendidas por simple imitación e que agora saen de nós espontáneas, sen pedir permiso e moitas das veces avergoñándonos. E o pior de todo non son estas ensinanzas, senón aquelas que a sociedade vainos aprendendo paseniño, sen facer ruido, case sen enteirarnos, esas que nos dín qué hai que aprender ou o que é pior cómo hai que aprendelo, en qué temos que crer e cómo manifestar as nosas crenzas, o que hai que facer para "triunfar na vida" e tantas outras parvadas que nos fan viver a maioría das veces nun estado de infelicidade por non achegarnos ó que é "de ben", sendo tal cousa no 90% dos casos: ter unha chea de cartos (coma si os cartos proporcionaran algún tipo de felicidade permanente e sen sobresaltos) e unha carreira profesional exitosa, tanto ten se para ser unha persoa de proveito tes que deixar no camiño a túa vída ou a vida doutros. Mira que somos parvos os homes eh? pasamos o 60% do noso tempo despertos a traballar coma mulas para ter moitos cartos que non podemos desfrutar máis que 20 días ó ano, e iso por non falar daqueles que teñen fillos para velos dous días á semana (ou menos).

En fin, algúns dos que fomos criados na época da bruxa Avería imos aprendendo a desaprender i eu teño que confesar que canto máis desaprendo máis feliz son.

6 comentários:

  1. Jeje, ahí andamos, ahí, compañeira, por iso cada vez me ven máis a frase de Paloma (paideia) que non se explica como os pequenos nos teñen tanta pacienciaaaa!!! Bicos.

    ResponderEliminar
  2. Pero cuánta razón tienes, hija mía! Aunque algunos intentamos pasar con menos y dedicar más horas a la familia, los hay que prefieren gastarse más de medio sueldo en que otro se ocupe de sus hijos y hacer estae el máximo de horas en el trabajo. Es cuestión de preferencias supongo... Aunque como siempre, los gobiernos, no ponen nada de su parte...

    ResponderEliminar
  3. Y no me cojas manía, con lo que te admiro yo!!!!!!! Eres mi ídolo! Si fuera por mí te entregaban el Pullitzer y la llave de tu ciudad (como mínimo)!!!!!!!!

    Esto de la artesanía es mi pequeño vicio, almenos éste no me daña los pulmones, ni el hígado, ni nada por el estilo!

    ResponderEliminar
  4. Hazle una visitilla a este link a ver que te parece...(http://e-coloriage.blogspot.com/). Buen fin de semana!

    ResponderEliminar
  5. Que casualidade, onte deixei unha entrada preparada para mañá tamén sobre algo semellante... si que mola Avería, e desaprender aínda máis.
    Anda que non podían repoñer La Bola de Cristal en lugar de V!

    ResponderEliminar
  6. Janil, qué exagerá!! no sabía que tenías genes vascos-andaluces :D
    Me guardé el enlace, qué buena pinta!! y sí que te cojo manía que tienes muuuuchos tesoritos preciosos y me das muuuucha envidia. :)

    Un besito


    Por cierto que desaprender cuesta pero da un gustiño... :)

    ResponderEliminar

Gracias por pasar por aquí y dejarme tus palabras :)

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails