14 de agosto de 2008

Bufffffff

Buffffff!

É o único que me sae coas últimas preguntas que me fixéchedes, danme arrepíos. :D
lm dixo: pois..vou arriscar e ver se nom te complico muito...gostava de pedir-te se podias explicar um bocadinho mais a ideia do homeschooling... nom tenho muita certeza de como som as leis cá respeito ao educar na casa nem até que idades é recomendável... enfim...se tens tempo.
...

os tartarouchos dixo: ... Ando un pouco perdida, disme que podo ler para comezar? Seguides algún programa? De onde o sacades, se é así? Xa pedín na biblioteca Educar para ser, de Rebeca Wild. Unha suxerencia, podías poñernos un email de contacto para tratar temas destes, ou paréceche mellor nos comentarios?
Non me vexo eu moi posta pra explicarvos ou guiarvos nesto pois máis ben son eu a que necesitaba unha guía (hahahaha) e ainda por riba estou nuns momentos onde ando ben escasa de tempo, por unha banda polos meniños e pola outra porque ando a preparar o programa para o ano que ven (compre dicer que todo o demáis é secundario e non rouba tempo, máis ben anda á esmola dos minutiños que deixan as cousas importantes), así que tedes que perdoar que sexa tan concisa pero vou tentar respostarvos satisfatoriamente.

A meirande parte das familias educan na casa, algunhas adican máis tempo e outras menos, algunhas partillan a educación dos seus fillos con mestres, con sacerdotes, (que non só transmiten coñecementos, senón tamén os seus proprios valores) e outras familias prefiren asumir integralmente esta tarefa, esta podería ser unha definición do homeschooling se non fose porque hai familias homeschoolers que comparten a educación dos seus fillos cos pastores das súas igrexas ou porque hai outras familias homeschoolers que deixan algúns aspectos da educacións dos seus fillos en outras máns, como pode ser coas "actividades extraescolares" (música, idiomas, artes marciales, etc.). E despois temos os homeschoolers que están matriculados a distancia, os que adican un espazo e un horario na súa casa coma se fose unha escola, os que seguen un currículo persoal, os unschoolers...
Buf volto a dicer porque non son quen de explicarche o homeschooling pois non é nada "concreto", hai tantas definicións como familias homeschoolers. Segundo ALE (Asociación para la Libre Educación) "significa asumir de forma integral la educación de nuestros hijos, tanto en los aspectos de adquisición de conocimientos y habilidades, como en la transmisión de valores y principios, sin delegar ninguna de estas funciones en instituciones educativas."

Despois pergúntasme ate que idades é recomendável facer homeschooling. Pois isto é tamén unha questión que varía segundo as persoas, hai quen escolariza aos 6 anos, quen o fai cando empezan o ensino obrigatorio, quen o fai cando o pide o neno, algúns agardan até a universidade... Persoalmente non creio que haxa unha idade recomendável para ser ou deixar de ser homeschooler, todo depende en primeiro lugar da persoa educada na casa e en segundo lugar das circunstancias da súa familia ou das súas proprias.

En canto ó marco legal pois tampouco é que che poda respostar exactamente como vai a cousa porque máis ben estamos no limbo dos xustos, agardando a que alguén teña o valor de lexislar sobre o tema. Por unha banda a Constitución española recoñece a liberdade de ensino pero por outra banda está aquilo do "ensino obrigatorio", así que son moitos os homeschoolers que teñen que dar explicacións nun xulgado para que quede claro que o absentismo escolar dos seus fillos non ten nada que ver con abandono. Os poucos casos que eu coñezo resolvéronse sempre satisfatoriamente, ainda que o mal trago non llo quita ninguén.
Na web de ALE, no apartado de legalidade podes atopar información máis detallada de cómo está na cousa na España e noutros países.


A tartaroucha ainda vai máis lonxe :XD e pergúntame qué pode ler para comezar, bufffffffffffff, todo!! e nada? Eu teño que confesarche que non lín ningún libro dos Wild (nen ningún outro sobre educación libre) .
Pergúntasme se seguimos algún programa, supoño que te referirás a estar matriculados a distancia nalgures non? Pois a resposta tamén é negativa, a verdade que até o de agora imos por libre.


Tamén gostaba de engadir unha cousiña, en castelán o homeschooling é traducido de moitos xeitos, hai quen lle chama "desescolarizar" (cando esto só é correcto se algunha vez se escolarizou) pero ten moitos nomes: "educar en familia", "educar en casa"... en galego non vos podo dicer porque endexamais o ouvín, eu chámolle "escola na casa" porque parto da ideia de que a meirande parte dos pais educan tamén en casa. Pero se alguén sabe dun termo mellor pra chamarlle que fale agora ou cale para sempre :XD

7 comentários:

  1. Pues para ser que eras tú la que necesitas ayuda... Pedazo de post informativo te curraste!!!!!!!!!! ;-)
    Estoy aprendiendo muchísimo con tus posts y me gusta cómo rebuscas para encontrar recursos en tu querida lengua... Además estoy haciendo un intensivo increíble y cada día lo eentiendo todo mucho mejor!!!!!!! Bicos!

    ResponderEliminar
  2. Cualquier día te me sueltas a hablar en catalego :D
    Me vas a hacer faltiña, estoy haciendo la "programación" para el año, le echarás un ojo a ver qué tal la ves si? :)

    ResponderEliminar
  3. Pues tien razón Janil, jeje, has explicado muy bien el panorama. Yo, personalmente, en cuestión de términos me gusta pensar en la educación libre, y ya.
    En cuánto a lecturas, no son imprescindibles, a mí me había entrado en vena ya la educación libre mucho antes de leerme la mitad de Educar para ser (fué mucho más intenso acudir a un cursillo en persona de los Wild en Cangas, este verano!), pero sí, hay que reconocer que en educación libre, los Wild, son los maestros de los maestros y su trayectoria de investigación en los procesos de aprendizaje humanos, son impresionantes, intensivos, profundos, documentados e implacables. Con los datos que ellos manejan, es imposible no darse cuenta que la escuela tiene los días contados, que es un ente que responde casi exclusivamente a intereses políticos, y que no se basa en el ser humano ni en el respeto a los procesos de vida, y mucho menos en el respeto a los procesos de aprendizaje. Si dejas a un niño en verdadera libertad, dejas de ser directivo (yo soy el adulto, yo soy el que sé), te limitas a ser "acompañante consciente" y apuntas en un folio lo que va haciendo durante todo el día.... es simplemente demoledor ver como sin dirección de ningún tipo, no para de aprender y de investigar, y de preguntar y de experimentar y de "vivir" ni un solo minuto!!.
    Por aquí ando, si os apetece "husmear" más afondo. Un saludo!!!

    ResponderEliminar
  4. mas se o párroco, por exemplo, pode ser um modelo de apoio, por que nom se pode considerar a escola do mesmo jeito? nós somos partidarios de educar em casa mas nem só...senom que todo é um conjunto e o elo conductor som as nossas necessidades...
    sem ánimo de incordiar mas sim de solucionar montes de dúvidas... se somos nós mesmos os que educamos em casa com os nossos únicos valores nom tamos a fazer o mesmo do que a escola, nom tamos a limitar o conhecimento dos nenos a um vissom persoal e aliás fazendo de "director"? ummm... meninheira...acho que vamos precissar um blog-messenger... beijos muito muito agradecida

    ResponderEliminar
  5. Pois sí que necesitaríamos un debate :)

    Bem, a miña intención non era xulgar a ninguén se non máis ben explicar que hay tantos tipos de homeschooling como familias e que as circunstancias son as que moldean a escolla de cada un como ti dis. E só che podería falar das minhas escolhas e das minhas razóns e por exemplo nelas non entra a figura dun pastor, tamén non me agrada a ideia de que outras persoas lles trasmitan a súa escala de valores ós meus pequenos pois sen coñecelas cómo vou saber se concordan coas minhas?

    En canto o de "limitar", eu creio que educar é limitar, bem sexa co noso exemplo ou dunha maneira máis directa, transmitir uns valores, uns comportamentos, etc é un xeito de limitar pero é que o home é un animal social e isto xa é unha resta de liberdades. Non lhes acontece así aos animais que viven en solitario: non teñen que respectar as xerarquías, non teñen que ir onde vaia a manada,... e ollo! que non estou a dicer que esto sexa malo, máis ben é o que está a fallar agora, que o home está a viver de costas á "manada".

    Transmitir os teus valores (ou os de Xan das bolas ;) )polo tanto é limitar dalgún xeito e a única maneira de non facelo sería ceibar ás nosas crías na selva que é o mundo actual. Esta é a escolha dalgunha xente coa que eu, ainda que non sexa correcto dicilo, non estou en absoluto de acordo. Ceiban ós fillos con apenas un mes na selva dos "gardanenos" e alí pasan a súa vida, alí comen, alí durmen,... apenas pasan as horas de soño na compaña dos pais e así medran, sen criar, sen límites, sen valores. Desgraciadamente así é como medran a meirande parte dos nenos de hoxe en día. Polo tanto e resumo, eu sí creio nos límites (mirados dende esa óptica de educación como límite).

    (Dame a min que este post vai traer cola Ups!)

    ResponderEliminar
  6. Jeje, perdón polo lío, pero mira que me gusta a min que a xente fale de forma civilizada... a ver se poño unha entrada no blog sobre o que em aconteceu a fin de semana, pero ese é outro tema.
    Graciñas por toda a explicación, eu en realidade preguntaba máis se seguiades unha guía de contidos ou se vos deixabades guiar polos nenos e os seus intereses sen máis (sei que tamén hai unschoolers, deste xeito e que entran dentro da educación na casa) e se había esa guía de onde sacabades os contidos axeitados á súa idade. Pero como xa hai novo post sobre isto, queda alí o comentario-pregunta tamén.

    Eu creo que todos os homeschoolers teñen en común que non comulgan co que eu sempre chamei "a masa", e cando as túas ideas se arredan das da maioría e custa tanto mantelas e manterse dentro da sociedade, que os teus fillos as perdan sen ter apenas conciencia de que existen, so porque sonos animais sociais e queren integrarse no grupo... doe. É o caso que falabas noutro post sobre o galego, eu non me conformo con que a miña filla acabe falando castelán antes dos 6 anos por ser igual, máis ben resígnome, e iso non me gusta e vaime doer sempre. Pois o mesmo se no colexio lle transmiten a idea de que é moi grande para durmir cos seus papás, que é unha porquiña porque se fai pis, que a teta é para os bebés,... e isto é so o de agora, con 3 aniños, pero que pasará o correr os anos? Quererá ter os xoguetes x que loitan cos seus raios, igual que os seus compañeiros, as videoconsolas y para facer partidas virtuais e comentalas cos seus "iguais", facer a comuñón, como as súas amigas,... eu non quero isto, e vaime valer únicamente para ir acumulando dor tras dor por ser so dúas persoas loitando por meter na súa vida valores que van contra "a masa". E loitar nesas condicións... é prácticamente unha batalla perdida. :-(

    ResponderEliminar
  7. Pois ata o de agora básicamente guiábamonos polos intereses da pequenada pero este ano decidín facer unha guía para desenrolar actividades en torno a ela (independentemente das súas solicitudes, que xa sabes que "os pais propoñen e os fillos dispoñen" hehehe), e básicamente é por que necesitamos un pouco de organizazón que esta casa é un caos, e tamén polas miñas inseguridades como xa dixen Ups!

    Pola outra banda non podes tomar a crianza dos fillos coma unha loita, tes que asumir que vivimos en sociedade e que os teus fillos van ser "influenciados" do mesmo xeito que o somos os maiores.

    Ánimo :)

    ResponderEliminar

Gracias por pasar por aquí y dejarme tus palabras :)

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails