22 de maio de 2010

Dan coliño

Siguen dando coliño y yo "ni quepo ni cabo" de la satisfacción de ver cómo tomais mis ideas y las transformais en cosas mucho más bonitas.

¿Recordais mi herradura de la suerte?

FERRADURA da sorte


Pues Sarita Sopita ha hecho varias herraduras y encima muchísimo más bonitas que las mías, fijaos qué preciosidad, es que se la pienso copiar!! :)

Podeis ver más fotos en su post: Una herradura muy especial.

Gracias por compartirla Saritiña, seguro que os da muchíiiiiisima suerte :)

18 de maio de 2010

Huerta de cartón

¿Quien dijo que hacía falta tierra para tener un huerto? :)
Aquí os dejo esta preciosa idea en la que hemos trabajado y disfrutado los peques y yo durante un par de semanas y que ahora puebla sus juegos.
Así que ya podeis disponer de vuestra huertita (o incluso de vuestro jardín de flores) aunque no dispongais de tierra.

~~

Nuestra huerta, no se trabaja a golpe de sacho y rastrillo, si no con tijeras, pegamento y los colores del arco iris. Y como no podía ser de otra forma, bajo el patrocinio del cartón de caja de huevos y del cartón de caja de cereales :D

Photobucket
{¿Veis el horreo al fondo? A él le dedicaré una entrada otro día}

En nuestro huerto vive Rabbit
Photobucket

En el número 80 de una casita escavada en un árbol, en el que tiene su nido un petirrojo. Y le acompañan dos perriños (al fondo uno con una pelota roja en la boca) y un gato.
Photobucket

Aunque también tiene una vaca que tiene 3 crías de distinto tamaño que aún toman leche (por eso tiene tres pezones) y a las que les han crecido los cuernos en función de su edad.
También tiene un panal donde las abejas hacen su miel.
Photobucket
{ ¿Veis el gatiño al fondo? }

A Rabbit le gusta mucho trabajar su huerta y como no le gusta que los pájaros se coman su trabajo, ha puesto un espantapájaros.
Ahora mismo tiene dos plantas de girasoles y un montón de zanahorias porque a Rabbit, como a todos los conejos, le encantan las zanahorias.
HORTA

Las zanahorias ya están en su punto, grandes y sabrosas!
Photobucket

Así que Rabbit ya ha empezado a arrancarlas para darse una buena panzada.
HORTA

Esta mañana ha recogido en su cesta de mimbre, tomates, patatas y una berenjena.
Y hará una deliciosa ensalada con las otras verduritas que le da su huerto.
Photobucket


~~~~~~~


MINITUTORIAL DE LA ZANAHORIA: Cortar, colorear y pegar
Photobucket

Las visitas inesperadas

A todos nos pasa que a veces tenemos visitas inesperadas ¿verdad? pero aún siendo inesperadas son agradables.

Hace unas semanas me vienen mis peques "mami, mami, hai un lagarto no salón". En un primer momento pensé que era una fantasía pero cuando fuí a ver me encontré con este precioso lagarto arnal. (Disculpad las fotografías tan malas).

El pobre entró en el salón por la ventana y luego no podía salir, tuvimos que ir cerrando puertas para que encontrara sólo el camino porque no era cuestión de producirle estres al andar detrás de él. Estuvimos esperando al otro lado de la casa, si poder ir al baño, ni a beber,... al final uno de los peques no aguantaba más y fué a beber y se cruzó con él saliendo de casa :D

~~~~~

No es la primera vez que encontramos este tipo de lagartos en el jardín, de hecho alguna vez ya os he hablado de ellos: cuando encontramos uno, enorme! tomando el sol entre la leña o cuando salvamos a una cría de morir ahogada (qué bonito es ese post, ese día lo pasaron tan bien jugando en el regatiño!).



EDITO: Pequete me avisa de que es exactamente otra especie: Lacerta schreiberi o lagarto verdinegro en castellano. Os copio sus palabras (Obrigadinha Ana :*)
Meninheira, o que entrou na tua casa não foi um vulgar lagarto arnal (Lacerta lepida), mas sim um lagarto verdinegro (Lacerta schreiberi) - em Portugal chamamos-lhe lagarto de água, pois vive em locais húmidos ou perto de linhas de água. É uma espécie bem mais valiosa do ponto de vista da conservação da natureza, pois trata-se de um endemismo ibérico (só existe em Espanha e Portugal) e é uma das espécies de répteis protegidas pela directiva europeia Habitats (que designa os habitats e espécies que pelo seu valor a nível europeu merecem uma protecção especial).
Podes ver mais aqui:
http://www.iucnredlist.org/apps/redlist/details/11113/0
e aqui:
http://es.wikipedia.org/wiki/Lacerta_schreiberi


EDITO OTRA VEZ y subo el mensaje para que lo veais porque merece la pena.
Mirad lo que encontró Luísa (que también es homeschooler) en casa!!

Detalles en su blog.

17 de maio de 2010

Dia das letras galegas

Hoxe é o día das letras galegas, o día no que celebramos a nosa lingua a pesar de estar ferida de morte.

Sen dúbida hoxe é un día triste. Os nosos fillos son con toda probabilidade, os últimos falantes do galego e a min isto rómpeme o corazón. Moita xente non lle da valor, pensa que as linguas só serven para comunicarmos mas eu non penso igual, a lingua é a alma do pobo, na lingua están as palabras antigas de cousas que xa non existen, os contos contados baixiño, os seres máxicos que vivían nas nosas fragas e que tamén van morrendo coa lingua, na lingua están as palabras cheas de amor dunha nai e iso non se pode traducir, eu non quero que "me cojan en brazos", eu quero que me dean coliño e me dean mimiños e bicos ou beijinhos. Eu quero que o meu home me chame cariñosamente papanciña e non "tontita". Eu non quero que deixe de ser "o meu home", non quero ter "marido" nen ser a "esposa" de ninguén...

Eu non quero que morra, mas o feito é que xa non é a lingua da Galiza actual, o feito é que na Galiza xa non se fala galego.

Estamos a criar aos derradeiros falantes do galego
e iso éncheme de bágoas.


Non quero ser estranxeira na miña terra, non quero que sinalen aos meus fillos por falar a súa lingua, non quero que se sorprendan de que son galegos, non quero que lles pregunten que lingua falan,...

Durme meu neno, durme, colle forzas...



Durme meu neno, durme,
sen máis pranto,
que o tempo de chorare,
vai pasando
Que a terra na que vives,
no que bágoas,
precisa homes enteiros,
pra libertala.
Durme meu neno, durme,
colle forzas,
que a vida que che agarda,
pide loita.
Recollera-lo froito
sementado,
no inverno escuro e frio,
no que estamos.
Semente feita en sangue por un pobo
que xurde dende a hestoria, dende o sono,
un sono cheo de aldraxe e miserento,
un sono de inxusticias e silencio.
Mira a língua que falo, despreciada,
por ser língua de probes, língua escrava,
son o orgullo que temos, língoa de probes.
Só neles hai verdade e máis honores.
Durme meu neno, durme, niste colo,
que esta terrra de escravos non tén odio.
Tén séculos de espranza, agardada,
que pón hoxe nos fillos que amamanta.
Durme meu neno, durme,
sen máis pranto,
que o tempo de chorare,
vai pasando
Que a terra na que vives,
no que bágoas,
precisa homes enteiros,
pra libertala.

----------------------------------------
Duerme mi niño, duerme,
sin más llanto,
que el tiempo de llorar,
va pasando
Que la tierra en la que vives,
en vez de lágrimas,
necesita hombres enteros,
para liberarla.
Duerme mi niño, duerme,
coje fuerzas,
que la vida que te espera,
pide lucha.
Recogerás el fruto,
sembrado,
en el invierno oscuro y frío,
en el que estamos.
Semilla hecha en sangre por un pueblo
que surge desde la historia, desde el sueño,
un sueño lleno de ultraje y miserable,
un sueño de injusticias y silencio.
Mira la lengua que hablo, despreciada,
por ser lengua de pobres, lengua esclava,
son el orgullo que tenemos, lengua de pobres.
Solo en ellos hay verdad y honores.
Duerme mi niño, duerme, en estos brazos,
que esta tierra de esclavos no tiene odio.
Tiene siglos de esperanza, esperada,
que pone hoy en los hijos que amamanta.

15 de maio de 2010

Proyecto conjunto: HUERTO

Photobucket


Puedes colocar este botón al final de tu post para mostrar que estás participando en los Proyectos conjuntos. Simplemente copias el código de la caja y lo copias en tu post en el lugar en donde quieras que aparezca.


***
NUEVA PALABRA CLAVE: MARIONETA
***

~~~~~~~~~

Os recuerdo cómo funciona la aplicación de inlinkz :
En "URL", dejais el link a vuestro proyecto y en dónde pone "name" añadís una pequeña descripción del proyecto. En el siguiente paso ya os pregunta por la imagen que quereis insertar.


Mariquitas galegas

Xa sei que aos de fora da terra o título de certo que vos chamou a atención :) mas na Galiza chámanse mariquitas ás bonecas recortáveis de papel.

Padres Hispanos deíxanos unha fantástica colección de recortáveis onde podemos vestir aos nenos cos traxes típicos da Galiza (un pouco "descafeinados" é certo) más tamén coas vestimentas típicas doutras partes do mundo, un bo recurso para coñecer outras culturas. Podedes botarlle un ollo ao índice de lugares disponíveis aquí.



E xa aproveito e vos mando para o blogue de Esther que fixo unhas mariquitas alucinantes e xa que estamos poderíamos montarlle unha manifestación a ver se nos fai uns imprimíveis en B/N porque eu no sei na vosa, mas na miña casa ían tolear coa saia da Carolina :D
Es unha artista meniña, fiquei parva!! :O e non o dubides e acepta o dos oleos :)



~~~~~~

Ya sé que a los de fuera de la tierra el título seguro que os llamó la atención, pero es que en Galicia se les llama "mariquitas" a las muñecas recortables de papel.

Padres Hispanos nos proporciona una fantástica colección de recortables donde podemos vestir a los niños con los trajes típicos de Galicia (un poco "descafeinados" es cierto) pero también con las vestimentas típicas de otras partes del mundo, un buen recurso para conocer otras culturas. Puedes echarle un ojo al índice de lugares disponibles aquí.

13 de maio de 2010

Net etiqueta o netiqueta

Proteger nuestro trabajo y respetar el de los demas I

A raiz de un desagradable incidente del que hablé aquí y que desgraciadamente afectó a varias mamás de nuestra pequeña comunidad homeschooler, surgieron un montón de dudas y preguntas que me llevaron a elaborar varios mensajes que espero os sean de utilidad.
Este es el primero.
Empezaremos con respetar el trabajo de los demás, o simplemente respetar a los demás. El tan traído y llevado (y poco utilizado) "amaos los unos a los otros" y su versión laica "no hagas a los demás lo que no te gustaría que te hicieran a tí" :)

~~~~~~~~

Net etiqueta o netiqueta

Al igual que en la "vida real" o analógica guardamos unas mínimas normas de educación, también debemos hacer lo mismo en la "vida digital" o cibernética pues a fin de cuentas detrás de la pantalla de nuestro ordenador hay otra persona que como nosotros sonríe y se pone triste si la tratan mal. Por lo tanto, al igual que nos enseñan y enseñamos a "comportarse en sociedad", también debemos aprender y enseñar a comportarse en esta cibersociedad.

Así que de la misma forma que nos manejamos por unas normas de etiqueta e incluso de protocolo en nuestra vida diaria, también deberíamos guardar la etiqueta o net etiqueta, que incluye el comportamiento adecuado que deberíamos seguir en las comunicaciones vía e-mail, en los foros sociales, en los blogs, etc.

En protocolo.org tienen un artículo muy bueno y completo sobre el tema, aunque como he dicho más arriba simplemente se trata de respetar y no hacer a los demás lo que no desearíamos que nos hicieran a nosotros. En la vida uno puede guiar sus actos por miedo al "castigo" (denuncias, multas, etc.) o actuar conforme a lo que le dicta su conciencia, su forma de ver la vida, etc. por lo que las normas de comportamiento social son a veces un poco subjetivas y aunque exista un consenso cada uno puede tener las suyas propias.
Voy a hablaros un poquito de las mías, que pueden ser válidas o no para otra persona pero que pueden dar una idea de lo que estoy hablando.


1. Citar las fuentes de lo que publicamos.
Esta es una norma básica dentro de la netiqueta y es aceptada por todo el mundo, claro que siempre hay excepciones. Y cuando digo citar la fuente me refiero a incluir el nombre o el site del autor, así como un enlace claro que lleve a su site, no un texto con la dirección o su nombre marcado como si fuera un link (que esto también me ha pasado) o un enlace que lleve a otra página de ese blog, no de mi propio blog.
Si estoy hablando de algo en concreto procuro que el link lleve directamente a ese tema, no al general de su site, claro que a veces nos perdemos y ya no sabemos de dónde hemos sacado las cosas, ains.

A la hora de reseñar un post concreto de alguien NUNCA lo copio entero
, ni el texto ni las imágenes. Tomo prestadas unas cuantas de sus palabras y un par de imágenes y añado un enlace que permita e invite a mis lectores a completar la información en el post de origen. Esta se podría decir que es una norma aceptada por la comunidad internacional (siempre hay excepciones, claro). Y si estoy reseñando una plantilla, lo idoneo sería que "obligáramos" a nuestros lectores a obtener la plantilla en el sitio que la hizo (a fin de cuentas es su trabajo) a no ser que ofrezcamos una interpretación propia de dicha plantilla.

Cuando reseño el trabajo de alguien (como por ejemplo en los "craft educativos") siempre pido permiso para incluir varias imágenes. Si la reseña se limita a una foto y un par de palabras no pido permiso en todos los casos pero SIEMPRE pongo un link a la página origen. La imagen que tomo prestada de su site no es NUNCA una que incluya a los hijos de esa persona (a no ser de espaldas, etc.), las fotos personales mejor que las muestre el propio autor.

También hay muchísimos blogs que se dedican a reseñar el trabajo de otros (son mis favoritos :D ), en esos blogs a mi me gusta que linkeen el trabajo que reseñan pero también que incluyan en la medida de lo posible la "vía" por la cual han obtenido esa información.

Dentro de las reseñas debemos diferenciar los "guest bloggers" o bloggers invitados, en este caso una persona es invitada a escribir un post en el blog de otra persona. En este caso el invitado puede poner en su blog una reseña en la que informe a sus lectores de que es un guest en el blog X y que va a hablar de "pequeña reseña" e incluir una foto o dos y por supuesto el consabido link. Yo adoro los bloggers invitados porque así he conocido blogs o gente maravillosa y ofrezco mi blog muchas veces aunque por desgracia todavía nadie ha aceptado :)


2. Contestar los comentarios del blog
Para mi esto es muy importante y este punto es el que me ha llevado a seguir muchos blogs o a dejar de seguir otros. De igual manera que en la vida real me parece de muy mala educación que ignoren mis saludos, en la digital me produce la misma sensación.
He visto blogs que incluso ignoran las respuestas que reciben después de pedir consejo, ayuda, etc. Comprendo que las respuestas a veces se producen días (o semanas) más tarde, que incluso alguna vez te olvides de responder, o que no sepas cómo activar para que te avisen las respuestas en comentarios antiguos, pero lo que no puedo entender es que tengas activada la posibilidad de dejar comentarios en tu blog y que luego los ignores una y otra vez. En estos términos lo más ofensivo que he visto es pedir ayuda o consejo e ignorar las respuestas, esto me deja atónita y como os imaginareis me parece una falta grave de educación.


3. No incluir fotos de niños:
Como sabeis los que me seguís, no cuelgo fotos de mis hijos en internet (ni en el blog, ni en ningún host de imágenes) y tampoco me gusta colgar en el blog fotos de otros niños. Cuando reseño algún blog procuro que no incluya fotos de sus niños pues pienso que es mejor que las fotos personales no salgan de la casa-blog de cada uno.

No creais que no me siento tentada a diario a subir fotos nuestras porque mis niños son taaaan bonitos, pero como no sé quien puede descargarse sus tiernas imágenes ni para qué fines utilizarlas después, prefiero abstenerme. Por este motivo no pongo sus fotos, ni fotos de otros niños. Bueno, he puesto algunas fotos pero intento que los niños no sean reconocibles para preservar su intimidad y creo que alguna vez he puesto fotos comerciales que incluían niños.
Tampoco coloco fotografías de espacios (públicos o privados) en dónde se reconozcan los hijos de otras personas porque no me gustaría que lo hicieran con las fotos de mis hijos, imaginaos que un día me encuentro en algún blog con mis hijos :O

Para los que se guían por los "castigos" decirles que llegado el caso no tengo muy claro que ganaran un pleito de algún padre indignado, pues la imagen de los menores está protegida en España y aún en lugares públicos podrían tener problemas, si no ya me explicareis por qué en los programas/revistas del corazón ocultan sus rostros cuando podrían mostrarlos y ganar más dinero. Si ellos no lo hacen es porque la ley no les ampara.


3. Ser educado:
Tengo que reconocer que muchas veces (ains) he leído cosas que me hervían la sangre y muchas de esas veces he tenido que atarme los deditos para no soltar algún improperio o simplemente no meterme en dónde mejor que no me llamen :D También tengo que reconocer que en la vida real me cuesta más contenerme, ains. De todas formas, si no puedo aguantarme intento no perder los papeles, no perder la educación, porque aunque esa persona nos ofenda, puede suceder que no se explicó bien o que nosotros entendimos mal o que sea un ignorante o yo que sé!! Además, meterse en estos "fregados" al final nos revuelve el cuerpo, así que mejor los evito :)
En fin, que no olvidemos que al otro lado también hay una persona que siente como nosotros.



Y creo que nada más, sólo recalcar que igual que estas son las normas por las que yo me guío :)

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails