5 de dezembro de 2009

Handmade Christmas I

Os pequenos fixeron hoxe adornos de Nadal, nós temos o costume de aproveitar istos días festivos (para os de fora: o 6 celébrase a Constitución Española e o 8 é unha festa católica) para enfeitar a casa de Nadal.
Son moi doados de facer e fican ben vistosos nas xanelas, déixovos o "paso a paso".

1. Tómase o molde e debúxase na cartolina.
DIY adornos Nadal

Alinhar ao centro2. Recórtase e fanse buraquiños
DIY adornos Nadal

3. Cólase papel dese transparente de cores (como é que lle chaman?) de xeito que fique tapando os buracos.
DIY adornos Nadal

Ou cólase en toda a forma!! :)
Os buracos tamén se aproveitan para facer de folerpas
DIY adornos Nadal

4. Cólase o enganche
DIY adornos Nadal


5. Admírase a obra :D
DIY adornos Nadal

6. Enfeítase a casa :)
DIY adornos Nadal

4 de dezembro de 2009

Cómo compartir nuestro trabajo

Muchas mamás me preguntan cómo pueden ellas de manera sencilla, crear documentos pdf para compartir después con otras mamás y lo cierto es que hay infinidad de formas de hacerlo, aquí reseño algunos opciones que espero os sean de utilidad, no sólo a la hora de crear el documento si no también en dónde alojarlo para que otras personas puedan descargárselo fácilmente.


1. Crear un documento .pdf

Hay varias maneras de hacerlo utilizando programas gratuítos:
  • Si utilizas Open Office (que es un procesador de textos de código abierto y gratuíto y que hace lo mismito que otros comerciales y famosos) en Archivo ya aparece "Exportar como PDF". (Gracias Mr. Errante)
  • Puedes subir el documento que has realizado en un procesador de texto a Google Docs y después lo exportas como PDF.
  • Subir el documento a http://www.freepdfconvert.com/ y tras indicarle el e-mail al que queremos que nos lo envíe, recibiremos el archivo convertido.
  • En la web de Microsoft también nos dan una solución si se trata de sus archivos.

2. Convertir un documento .pdf en un documento .doc
  • Subimos el documento a http://www.pdftoword.com/ y tras indicarle el e-mail al que queremos que nos lo envíe, recibiremos el archivo convertido.

3. Dónde alojar estos documentos para que sean descargados por terceros

3 de dezembro de 2009

Ellos, los más bellos

Quen se pode resistir diante dun bebé?

Hai uns días Esther mandoume este vídeo e véxome na obriga de compartilo e repartir a felicidade que contaxia e porque dende que o teño non paro de velo e rir a gargalladas :)
Aos meus pequenos encantoulle tamén, un berráballe cariñosamente aos meniños: "toooolos"




E este outro seguramente xa o teñades visto polos blogues, mas é tan bonito, cando o miro acabo con ese sorriso parvo que nos esperta a tenrura.
Teño moitas ganas de ver enteiro este documental onde se segue a vida de catro bebés en distintas partes do mundo (Ipe, creo que a Enmanuel le puede servir para su estudio).

Tarxetas de insectos

Do magnífico blogue da Claudia, au fil des jours, baixei unhas tarxetas de insectos que veñen a apoiar o noso proxecto deste trimestre, do que xa vos ensinara o Mural. Podédelas baixar sen medo a que estean en francés pois son un .doc e polo tanto pódense abrir nun procesador de textos e mudárlle os nomes á lingua que quixer.

Eu impriminas en galego e despois plastifiqueinas.
Tema: insectos
Se aínda non vos mercáchedes unha plastificadora, recoméndovolo pois é un xeito de preservar moitos traballos de maneira que poidan ser aproveitados por mais dun neno, a nosa é do Lidl.


Despois presenteillas á pequenada sen dicer nada, a ver que facían con elas e...
  • Identificáronnos a voz en grito "isto é un..."
  • Emparelláronnos cos outros que teñen no mural
  • Brincaron con eles
Tema: insectos
Tema: insectos
Tema: insectos

2 de dezembro de 2009

Participantes do proxecto quincenal: Boneco


Palabra clave desta quincena: NADAL (Navidad)
Para non me esquecer de ninguén, rógovos deixedes a ligazón do voso proxecto nesta mensaxe (podeis dejar aquí la del muñeco si hay alguna rezagada :D).


---------------
Como vos ides apuntando máis, recórdovos o favor que vos pedín: :)
Sei que algunhas xa o facedes pero ó resto gustaríame que fixerades unha foto, digamos especial, para o proxecto semanal onde non saíran os vosos fermosos fillos, violéntame pór imaxes recoñecíveis de xente do blogue e máis se son menores. Espero que non vos supoña moito traballo, graciñas :)

Como os vais apuntando más, os recuerdo el favor que os pedí: :)
Sé que algunas ya lo haceis pero al resto me gustaría que hicierais una foto, digamos especial, para el proyecto semanal donde no salgan vuestros preciosos hijos. Me violenta poner imágenes reconocibles de gente en el blog e más si son de menores. Espero que no os suponga mucho trabajo, graciñas :)
---------------

30 de novembro de 2009

Facendo bonecas con material de refugallo

Vale, o recoñezo, están feitas con cartón de caixa de cereais :D
E ficaron preciosas, son fadas-princesas (e nos ratos libres aposto que tamén son bailarinas).
Tema: boneco

Son ben doadas de facer, apenas precisamos cartón de caixa de cereais, un anaquiño de tea, ... e moita imaxinación! :)
Tema: boneco

Para facerlle o vestido usamos outro cartón onde pegamos a tea remetendo polos bordos, esta foi máis tarefa miña porque o de remeter ten o seu aquel.
Tema: boneco

E agora xa están prontas para debuxárllela cara e facerlles os demáis enfeites.
Tema: boneco

Non son obxectiva, encantanme!! :) Estou namorada dos chapeus de princesas, das pinzas de corazóns, dos brazos en alto porque están contentas,...

Que me dicides dos "rosquitos" (así é como lle chaman na miña casa aos "rizos") que ten esta nas ás?
Tema: boneco
Este papel semitransparente creo que se chama "papel de seda" non?

E os chichiños desta? Cortoulle tanto o pelo que case queda sen el :)
Tema: boneco

E xa voan no noso salón, por riba dos calendarios de adviento que xa están prontos para empezar a abrirse mañá.
Tema: boneco

28 de novembro de 2009

El gallego: esa lengua poco útil

No, no penseis que me he vuelto loca, no fuí yo la que hice tamaña afirmación, fué un señor quien nos sorprendió hace días con esta sentencia.

··· · ···

A menudo los gallegos (y apostaría que todos los hablantes de lenguas minoritarias y/o minorizadas) somos preguntados acerca de la utilidad de hablar nuestras lenguas "¿para qué sirve el gallego?" es una pregunta que me han hecho muy a menudo. Y me sorprende que se mida la cultura en términos de rentabilidad o de utilidad, como si a mi me hubiera resultado útil todo lo que aprendí en la escuela, instituto, etc. ¡como si saber hacer matrices me fuera útil en el día a día! que si nos ponemos a eliminar conocimientos "inútiles" pues oye: ¿qué utilidad tiene saber quien conquistó América? o ¿de qué me sirve a mi saber quien pintó el Guernika? pero creo que el miedo de esta gente va por otros derroteros, piensan que la cultura "sí ocupa lugar" que van a "aparvar" si saben hablar gallego, que les va a restar sitio para otro tipo de conocimiento "más útil". Esta gente no sólo extingue culturas, también son culpables de la extinción de especies animales o vegetales,... total, ¿para qué sirve una mariposa?

En fin, "cosas veredes", os dejo con las palabras de Manuel Rivas en El País y que llegaron a mi gracias al blog de Dilaida.



La lengua inútil

Se equivoca usted, señor titular del juzgado número 6 de Alcorcón, al proclamar la carencia de "utilidad pública" del idioma gallego. En una caricatura de Castelao, un campesino dice: "Deus nos libre da Xustiza!". Quizás estaba pensando en usted, señor juez. Fíjese que útiles y previsoras son las lenguas "subalternas".

Fíjese si son previsoras que en los cuentos gallegos de Álvaro Cunqueiro hay personajes que como último deseo piden que en el ataúd, además de la Biblia, le metan el Código Civil por si tienen que pleitear en la otra vida. A la vista de como reculan los tiempos, me adelanto a pedir para el postrer viaje un ejemplar de la Declaración Universal de los Derechos Humanos, además de la Constitución española (subrayado el artículo 3º, apartado 2) por si el barquero Caronte se pone pesado, dispensando, y me niega la "utilidad pública del gallego" en el Más Allá, siguiendo la doctrina de su señoría.

Ya que estamos con la verdad narrativa de los cuentos y las últimas voluntades, permítame una breve historia. Un anciano campesino manda llamar al notario para hacer el testamento definitivo. Dice: "De la tierra, dejo un tercio para Ramón, un tercio para María, un tercio para Concha, un tercio para Manuel, otro tercio para Andrés..." El notario le interrumpe: "Pero, ¿no serán muchos tercios?" Y el campesino responde: "¡No sabe usted lo grande que es la tierra!" Pues con las lenguas ocurre algo parecido. Que hay sitio para todas. Que no pesan en la cabeza. Que no hay lengua inútil.

Inútiles, inútiles no le somos, señor juez. Hay muchas personas que nos comunicamos normalmente en gallego y no nos consideramos del todo inútiles. Como ocurre incluso en la judicatura, unos somos menos útiles que otros, hacemos lo que podemos, pero respetamos. Eso si, tenemos una educación mínima del respeto. Nuestros padres nos acunaron, nos criaron y nos contaron cuentos en gallego para espantar el miedo. Y no eran unos inútiles, créame. Gracias a ellos, no le tengo miedo, señor juez.

En su Tesis sobre el concepto de la Historia, dice Walter Benjamin: "No hay ningún documento de la civilización que no sea al mismo tiempo un documento de barbarie". Yo antes no entendía muy bien esta frase, se lo juro, pero se me han aclarado de repente las ideas, como por un rayo, después de leer su fundamento "lingüístico" para negar el traslado escolar a Vigo de unas niñas en el auto tramitado en un caso de divorcio. En ese aspecto, el documento no resiste el principio de realidad. En Galicia, las niñas no sólo aprenderían gallego, sino que podrían enriquecer su castellano con las "maravillosas curvas" que Unamuno admiraba en Valle-Inclán.

No voy a hablarle ahora de Alfonso X el Sabio, ni de Rosalía de Castro, ni del tronco común galaico-portugués, patrimonio lingüístico que nos permite comunicarnos con millones de personas en el mundo, desde Brasil al Timor Oriental. Como además tenemos la suerte de compartir el castellano, vea usted, señor juez, que no vamos tan mal pertrechados, siempre, claro, que a los niños no les amputen la lengua "inútil". Creo que lo que procede en este momento es ir al argumento protoecológico enunciado por Julio Camba. Según demostró en un irónico artículo, el gallego es un idioma muy apto para hablar no sólo entre las personas sino también con todo tipo de animales. ¡Fíjese usted si será útil!

Matemáticas: xogando ás tendas

As veces complicámonos (e complicámoslles) a vida e non nos damos conta que a solución e moito máis doada e máis divertida. Aquí vos deixo unha alternativa aos exercicios de escritura e ás fichas con sumas.

*** * ***

Montar un negocio sempre é unha dura tarefa:

1. Encargar a rotulación:
Matemáticas


2. Clasificar os productos (polo camiño sorprendéronse de cántas cousas eran "verdura" e da cantidade de delas que comen) e pórlles prezo:
Matemáticas
Matemáticas


3. Botarlle unha última ollada á tenda e admirar o preciosa que ficou (aí tendes as miñas caixas para os workboxes, que seica estaban predestinadas a unha vida "mellor")
Matemáticas


4. Tras berrar -errr quixen dicer publicitar- a apertura da tenda, só resta agardar á chegada dos clientes.
Matemáticas


5. Que seica non tiveron queixas malia o desorbitado dalgúns prezos
Matemáticas


6. Así que só resta comezar a pasar por caixa as compras
Matemáticas


7. "Canto é tendeira?"
Matemáticas


8. - "Sonche ..."
- "Deixa que conte: 1, 2, 3, ..."
Matemáticas


9. "Teña, creo que está todo"
Matemáticas

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails