18 de junho de 2009

A selva de detrás da casa II

Xa vos teño falado outras veces da selva que teño no xardín, atopamos ras, lagartos arnais, píntegas, miñocas, avenoiteiras, escánceres, ... Mas coa descuberta de hoxe aínda me dura o mal corpo.

Na parte de diante temos unha billa onde xogan os meniños e onde istos días tiñamos unhas caixas con leña para que o pequeno non tentara baixar por aí ó xardín xa que hai unha boa baixada que aínda que ten unha pequena escaleira non está feita para os seus pequenos pés.

Pola mañá estiveron a xogar na billa, minutos antes de achala o bebé estivo a sacar leña das caixas para botala nun cubo grande con auga que temos baixo a billa (non hai que desperdiciar nin unha gota!) e cando o meu home foi retirar as caixas porque lle estamos a pór unha cancela apareceu ela

É (era a coitada) unha víbora común (vipera berus) ou víbora galega, unha das poucas serpes velenosas da península.

Estreméceseme o corpo cada vez que penso o cerquiña que estiveron os cativos dela, a coitada foi achar a morte na porta da nosa casa pois non tiñamos ningún trebello seguro para agarrala nin para trasladala e puido máis o medo de que nos mordera ou de que escapara e se agochara noutra parte do xardín (sobre todo isto) que a súa vida.

Dáme moita mágoa por ela e porque agora teño unha inquedanza cos meniños e o xardín que non volo podedes imaxinar, por isto a becha acabou co meu xardín salvaxe-asalvaxado ( ;) Pilar). Xa temos decidido eliminar vexetación e zoas húmidas (coitadas das ras e as píntegas!) que é onde se agochan estas víboras.

As que vivides do norte non estaría de máis que lle botarades un ollo á wikipedia ou aquí (para diferenciar as culebras das víboras) e que vos informarades ou incluso tiverades na casa un papeliño coa identificación das serpes velenosas da vosa zoa e a forma de actuar de se producir a mordida.


16 de junho de 2009

Sé ti mesmo


15 de junho de 2009

12 de junho de 2009

Diario dunha muller sinxela

Diario de hoxe 12 de xuño:

Se miro pola xanela... hoxe por fin loce o sol e fai calor!!

Estou a pensar... en que temos unha festa de cumpreanos esta fin de semana e que espero non sexamos "medidos e pesados", tamén espero que non lles pregunten ós peques se van á escola, ultimamente din que si :( non queren sentirse distintos. Dáme moita mágoa, co enchidos que respostaban que non ían á escola... :(

Dentro das cousas que aprendemos, hoxe... fomos ós bambáns (columpios marvan hahaha) e disfrazados!! e eu pensaba mentras disfrutábamos do solciño que esta era unha fantástica razón de por que educamos na casa :D

Síntome agradecida por... o sol!! fai sol por fin!!

Das cousas de comer salientar... acabo de comerme o derradeiro anaquiño de pastel de queixo que quedaba na neveira, gústame comer algo doce despois de comer. Vale, recoñezo que dous horas máis tarde tamén gosto de comer algo doce, e á cena e ... i é que son unha larpeira :D

Teño posto... Hoxe dúas versións, a curta:
uns pantalóns vaqueiros e unha blusa estampada.

E a larga hahahaha (o meu non é normal :DDDDD ):
levo os mesmos vaqueiros que a última vez e unha blusiña de cor branco roto, cun estampado floral en tons azuis, amarelos e verdes, pero clariños, case pasteis, despois unha pulseira de deseño danés que me regalou o meu amorciño hai anos que vos ía encantar, chea de cores, brillos,... e cunha base tipo bronce que vai a xogo cos pendentes (de Stradivarius) da mesma "cor" e que son moi longos (gosto moito dos pendentes longos).

Ala, a primeira parte como a facedes vos (que non vale ser tan "escueta") e a segunda para que pensedes que vou "ideal de la muerte" porque escrito soa moi ben pero en realidade vou normaliña de todo :)

Estou a ler... esta semana estiven a ollar na "sala de lectura" un libro do ano catapún chispún sobre actividades da natureza que trouxo o meu home. Nel aprendes a facer cabanas, distintos tipos de lumes, cociñar sen cazos,... todo moi útil para a vida moderna XDDDDDDDDDDD

O que espero... por diosssssssss que dure o sol máis dos 2 días que prevé o home do tempo (ou hai unha revolta no frenopático! hehehe)

Estou a crear... unha sorpresiña para vos shhhhhhhhhhhhhh!

Estou a escoitar... shhhhhhhhh é a hora da sesta outra vez, aínda que teño a Kortatu baixiiiiiiiiiño shhhhhhhhhhhhhhhhh (empecei coa canción de arriba ó buscala pra vos e xa fun encadenando, cómo pasa o tempo!)

Por toda a casa... non quero nin mirar!!

Unha das miñas cousas favoritas e cantar cancións de cando era "nova" pero en alto moi alto, non é que eu cante ben mas cantar énchete a alma.

Algúns plans para o resto da semana... ir á festa de cumpreanos que vos contei antes e a ver se imos tamén a pasar a tarde á casa duns amigos que nola queren ensinar (Dilaida, se les isto... ese "nola" escrébese así? ains!)

Unha foto para compartir:
"A lúa está soñando que es una cuna"



Na miña vida atopara unha poesía tan fermosa como esta.



(Nótese o progresivo abandono dunha lingua en mans doutra, a "oprimida")

10 de junho de 2009

Participantes do proxecto semanal: CORREO

A familia dos tartarouchos


Adivina cuánto te quiero


Alzar el vuelo


Cuatro en familia


Cuatro en la cama


Dálle un coliño


Mirando hacia el futuro


Orca: Observar, Recordar, Crecer y Aprender


Un desert a casa


Una planta de naranja lima




O proxecto semanal fica en suspenso até a volta das vacacións.

Proxecto semanal correo

Estaba á espera a ver se alguén máis se animaba co derradeiro proxecto semanal até a volta do verán (si é que a isto se lle pode chamar verán grrrrrrrr) antes de fechar co meu, así que aquí vai

Na casa xogaron ós carteiros, un ficaba nunha habitación e outro ía repartindo o correo de porta en porta coa súa bolsa.

Ben, o reparto non se limitaba a cartas, o noso carteiro tamén repartía tarxetas de cores :)
O mellor era o timbre e a voz afectada preguntando "quen é?" :DDDDD

Eu aproveitei e fíxenlles unha caixa para o correo que hai tempo que viña con ganas de facer, aínda que finalmente o resultado non me deixou moi satisfeita cumprirá a súa función.

8 de junho de 2009

Serpes de botóns

Maruxa é unha serpe botoeira común, está triste pois perdeu as súas escamas e anda á procura de voluntarios que llas volvan poñer :)


E así comeza o conto que lles vai levar a traballar a motricidade fina de xeito divertido. As serpes botoeiras ou button snake son un recurso Montessori doado e barato de facer. Na ligazón anterior tedes outras alternativas moito máis sinxelas de facer mas eu preferín darlle un pouco máis de vida e o colgantiño-lingua fai que sexa máis doado de almacenar e ter dispoñível.


Este exercicio non leva máis de 10 minutos e non se fai aburrido, podedes ofrecerlles cadriños de distintas cores e texturas como eu fixen, ou mesmo darlles forma de pantalóns, camisas, etc.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails